Waarom ik geen boek wilde schrijven dat je alleen leest

Vanaf het begin voelde ik één ding heel duidelijk.

Ik wilde geen boek schrijven dat alleen gelezen wordt.

Want sommige dingen kun je begrijpen met je hoofd… maar pas werkelijk voelen wanneer je lichaam erbij betrokken wordt.

En eerlijk? Dat is precies waar zoveel vrouwen vastlopen.

Ze begrijpen zichzelf vaak allang.

Ze weten waarom ze reageren zoals ze reageren. Ze herkennen hun patronen. Ze hebben boeken gelezen. Cursussen gevolgd. Innerlijk werk gedaan.

Maar toch blijft er iets onveranderd voelen.

Omdat heling niet alleen ontstaat door inzicht.

Heling ontstaat wanneer je lichaam zich veilig genoeg begint te voelen om iets nieuws toe te laten.

Daarom ontstonden de Reizen naar binnen

Tijdens het schrijven van mijn boek voelde ik:

ik wil vrouwen niet alleen laten lezen.

Ik wil dat ze kunnen zakken. Voelen. Ademen. Herinneren.

Daarom bevat het boek straks ook toegang tot Inner Alignment Space.

Een plek waar de lagen uit het boek verder mogen openen via:

  • meditaties
  • visualisaties
  • activaties
  • opstellingen in de verbeelding
  • en integratiemomenten voor lichaam en zenuwstelsel

Niet om méér te doen.

Maar juist om dichter bij jezelf te komen.

Van begrijpen naar ervaren

Ik geloof dat echte verandering niet ontstaat wanneer je jezelf probeert te fixen.

Maar wanneer je langzaam weer leert luisteren.

Naar je lichaam. Naar je emoties. Naar wat er onder de oppervlakte leeft.

En misschien is dat ook waarom dit boek zoveel meer voelt dan alleen een boek.

Het is een uitnodiging.

Een weg naar binnen.

Mijn boek

Ik was mezelf niet kwijt — een vrouw die zichzelf herinnerde.

Een diep doorvoeld boek over:

  • overleven
  • het lichaam
  • innerlijke patronen
  • de moeder- en vaderwond
  • en thuiskomen in jezelf

Inclusief toegang tot Inner Alignment Space.

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.